Запытай у самога сябе сёння

Вялікая гэта таямніца — наша вера. Ніхто, мабыць, ніколі не разгадае, чаму хтосьці цвёрды ў ёй, нібы скала, а іншы пачынае хістацца ад першага ж лёгкага ветру. Альбо чаму хтосьці з дзяцей, якія выхоўва­ліся ў адной сям’і, пасталеўшы, і надалей верыць ды прагне пазнаваць Бога як найбольш, а другі як паверыў у школе, што ягоныя продкі — малпы, так і задаволіўся гэтым. Ці яшчэ сітуацыя: хлопец з дзяўчынай сябравалі, разам у касцёл хадзілі па нядзелях, на пілі­грымскіх дарогах мазалі разам набывалі, а як пажаніліся, то адзін у касцёле застаўся і надалей, а другі, альбо другая, цяпер у ня­дзелю адно што на базар спяшаецца. Хтось­ці слушна сказаў, што вера чалавека, як і зямное каханне: калі агонь не падтрымліваць, ён пагасне.

А як яго падтрымліваць, гэты агонь? Што дапамагае верніку ўмацоўваць сваю веру? Паспрабавала я запытацца пра гэта ў маладых людзей, якія, дзякуй ім, ахвотна зга­дзіліся адказаць на гэтае складанае пытанне. Адказалі, абапіраючыся не на тэалагічнае навучанне, не на разумныя ды правільныя тэорыі, але распавялі, як яны самі разумеюць, што гэта такое — наша вера. Проста і шчыра яны падзяліліся тым, што самі перажываюць, як самі разумеюць свае адносіны з Богам.

Вераніка Хмарык, парафія Маці Божай Фа­цімскай, г. Баранавічы

— Я адчуваю подых Бога паўсюль: на працы, у сваёй сям’і, у часе адпачынку. Ці то гэта размовы мужчынаў з іх жартамі на працы, альбо падчас працы на лецішчы з маці і сястрой, альбо на нейкай сяброўскай сустрэчы. Ці наведваю якія-небудзь моладзевыя канцэрты, ці ўдзельнічаю ў валанцёрстве — Ён усюды дзейнічае. А самыя адчувальныя дотыкі — калі ідзеш адна па вуліцы, і раптам нейкая дзіўная, невядомая дагэтуль радасць накрывае цябе! І, ведаеце, нібыта сэрца пачынае тады спяваць і так жыць хочацца! Я разумею, што такім чынам Хрыстус сее супакой на маім шляху, у кожнай сферы жыцця.

Яшчэ скажу, што руку Езуса бачу ў несупынным змаганні, бо ўжо ведаю, як цяжка даюцца справядлівыя рашэнні, як лёгка нас можа падхапіць жыццё ў абыякавасці альбо нават і ў нянавісці. Ведаю, што ў свеце не «адмянілі» болю, выкліканага адзінотай альбо смерцю блізкіх, якіх мы любім. У нашым жыцці шмат сітуацый, на якія так цяжка знайсці адказы! Але я пераканана, што калі кленчу перад Найсвяцейшым Сакрамэнтам з пытаннем: «Што ўвогуле адбываецца?», Езус і тады змагаецца за мяне.

І апошняе. Я пераканана, што ўсё, што я перажываю — радасць альбо боль — усё гэта важна давяраць Богу, бо толькі мой Пан і Бог можа разбудзіць мяне, толькі Ён можа ўмацаваць мяне ў веры, навучыць Ягонай Любові.

Алена Горбік, парафія Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі, г. Мінск

— Што мне дапамагае трымацца Бога? Мабыць, усведамленне таго, які Ён ёсць. Я ведаю, што Ён любіць, што вельмі ўважлівы і мудры, што прабачае і ўмее чакаць, што любіць рабіць падарункі і неспадзяванкі. Гэта дапамагае мне бачыць праявы Яго ўсемагутнасці і міласэрнасці ў маім жыцці, а таксама ў жыцці блізкіх мне людзей. Усё, што я перажываю, усе жыццёвыя сітуацыі не супярэчаць, а па­цвярджаюць Яго прысутнасць і дзеянне ў маім жыцці, падмацоўваюць маю веру. Гэта дае мне таксама досвед, на які я магу абапірацца, асабліва ў хвіліны цяжкіх выпрабаванняў. Мне вельмі важна было ў свой час пераканацца, што Бог моцны і здольны дзей­ні­чаць цяпер, як і раней. У веры на штодзень моцна дапамагаюць, вядома, Божае слова і святыя сакрамэнты, час адарацыі і шчырай размовы з Богам, а таксама, безумоўна, рэкалекцыі, якія акрыляюць і дадаюць сілаў. Часта дапамагаюць размовы з лю­дзьмі, якія маюць моцную веру і багаты жыццёвы досвед.

Андрэй Роўба, парафія Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі, г. Ліда

— Безумоўна, умацаванню маёй веры паспрыялі тыя здарэнні, якія калісьці адбыліся ў маім жыцці і на якія немагчыма забыць. Апрача сакрамэнту хросту, на маё жыццё паўплывалі  сакрамэнты пакаяння і канфірмацыі. Наўрад ці меў бы я сёння моцную веру ў Бога, калі б не яны і звязаныя з імі падрыхтоўкі… Дух Святы дзейнічаў і дзейнічае ўва мне па-рознаму — я ў гэтым упэўнены. Напрыклад,  Дух Святы навучыў і вучыць цяпер мяне маліцца і дае прагненне шукаць Пана Бога і Яго святой волі. Гэтае прагненне жыве ўва мне прыкладна з 13-ці гадоў.

Калі ж паставіць пытанне: «Што цяпер умацоўвае маю веру?», то на першы план выступае ўдзел у святой Эўхарыстыі. Эўхарыстыя для мяне — гэта ўсё. Усё тое, чаго патрабуе мая душа. Праўда, быў час, калі я перажываў святую Імшу па-іншаму, але на мяне паўплывала здарэнне, якое адбылося са мной вясною 2007 года, калі я тра­піў у шпіталь з траўмай. Тады мне, можна сказаць «выпадкова», трапіў у рукі часопіс «Любите друг друга», які збіраліся ўжо выкінуць. 

У часопісе мяне асабліва закранулі старонкі, прысвечаныя Божым аб’яўленням святой Кацярыне Сіенскай, якая пасля іх ясна ўбачыла сутнасць і духоўнае багацце святой Імшы. Пазней я даведаўся, што яна была містычкай і рэфарматаркай рэлігійнага жыцця. Лічу, што святая Кацярына паўплывала і на маё жыццё, бо мае адносіны да святой Эўхарыстыі з таго часу паглыбіліся.

Апрача таго, кожная што­дзённая сітуацыя майго жыцця дае мажлівасць умацоў­ваць веру. Таму гэты надзвычай важны працэс залежыць ад ласкаў міласэрнага Бога і ад майго адкрытага сэрца. 

Дык ад чаго ж яна залежыць, моц нашай веры? Напэўна, колькі б мы ні чыталі разумных кнігаў, колькі б ні слухалі сведчанняў іншых людзей, гэтае пытанне і надалей будзе заставацца для нас толькі пытаннем. Да таго часу, пакуль мы самі не пажадаем адказаць на яго самім сабе, смела стаць перад праўдаю і паспрабаваць зразумець, якая яна, мая асабістая вера, сёння. Бо для кожнага з нас так важна перажываць нашыя асабістыя адносіны з Богам менавіта сёння. Не ўчора, не захапляючыся прыгажосцю мінулага, няхай сабе і асабіста перажытага, не складаючы прыгожых планаў на будучыню, але менавіта сёння. Бо калі не задаць сабе гэтага пытання цяпер, магчыма, заўтра можа быць позна.

 

Ірына Жарнасек

 
старые. проститутки брюнетки Красноярск. худые проститутки Екатеринбург. проститутки Курчатовский. Ночные бабочки: проститутки в Оренбурге Гифки. кабинет врача. Секс по материалам сайта . Большой ресурс с бесплатным порно видео
© 2020 - Рэдакцыя часопіса «Ave Maria» Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Рыма-каталіцкага Касцёла