Артыкулы з цэтлікам ‘Сведчанні’

Як жа гэта цяжка — сведчыць па-сапраўднаму, дзяліцца сваімі самымі глыбокімі перажываннямі, і асабліва цяжка рабіць гэта ў часопісе, калі не бачыш вачэй тых, перад кім ты даеш сведчанне... Герой нашага аповеду настаяў на тым, каб падпісацца менавіта як «былы страшны грэшнік», не прымаючы ніякіх іншых варыянтаў. Прэтэнцыёзна? Не, проста вельмі шчыра і з вялікім імкненнем перасцерагчы кожнага ад памылак, якіх ён у сваім жыцці не здолеў абмінуць. Гэтае сведчанне — «званочак» і для тых святароў і законных асобаў, якія апякуюцца моладдзю. Маладыя людзі ў час фармавання характару патрабуюць асаблівай увагі і падтрымкі, каб не паддацца такім прывабным і небяспечным спакусам сённяшняга свету...

Подробнее...

Пра Людмілу мяне папрасіла напісаць знаёмая верніца, сказаўшы: «Пра яе трэба напісаць. Гэта сведчанне». Я пагадзілася. Прачытаўшы гэту гісторыю, можа, ніхто не знойдзе ў ёй нечага незвычайнага. Маўляў, такіх цудаў у кожнага ў жыцці хапае. Проста па­шчасціла. Але не. «Проста пашчасціла» не бывае, калі аздараўляюцца родныя, калі аздараўляешся ты па веры тваёй, дзякуючы Богу.

Подробнее...

Жанну Заблоцкую я сустракаю ў касцёле. Мы разам молімся святы Ружанец перад Імшой. Яна і раней прыходзіла ў касцёл з хлопчыкам Максімам. Цяпер Жанна прыходзіць на святую Імшу з Максімам і Андрэем. Гэта яе пляменнікі, над якімі Жанна мае апякунства, дзеці яе роднага брата Яна, які загінуў у пажары. Мы размаўляем з Жаннай на стадыёне. Сядзім на лаўцы. Міма нас ідуць людзі, якія ведаюць Жанну, — яна на гэтым стадыёне праводзіла шмат часу, была кандыдатам у майстры спорту па лёгкай атлетыцы, але спорт давялося пакінуць па стане здароўя: лекар перад спаборніцтвам паслухаў яе сэрца і не дапусціў.

Я прашу Жанну расказаць пра сваю сям’ю, якая павялічылася адразу на двух чалавек, падлеткаў, з якімі і ў родных бацькоў звычайна бываюць праблемы.

Подробнее...
© 2018 - Рэдакцыя часопіса «Ave Maria» Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Рыма-каталіцкага Касцёла