Артыкулы з цэтлікам ‘Школа малітвы’

Aurora consurgens у перакладзе з лацінскай мовы азначае «ранішняя зорка». Гэта адно з імёнаў Маці Божай, якім надзяліў Яе Касцёл у Ларэтанскай літаніі. У Адвэнце мы ранкам прыходзім у нашы святыні, каб ушанаваць у раратніх набажэнствах Маці Божую. Усё тут мае высокі сэнс і напоўнена любоўю да Яе — прыгожыя спевы ў гонар Найсвяцейшай Панны, раратняя свечка на алтары — сімвал Яе, якая запалала вялікай любоўю да Бога. У нашым чаканні святаў Божага Нараджэння мы асабліва ўшаноўваем Яе, Маці Божую, і дзякуем Ёй, бо Яна прынесла ў наш свет Збаўцу. Паспрабуйма на гэты раз паразважаць пра Марыю разам з французскім паэтам Полем Кладэлем, які пісаў пра Найсвяцейшую Панну Марыю ў сваёй кнізе «Меч і люстэрка» ў 1935 годзе.

Подробнее...

«Ведаю, што не жыве ўва мне, гэта значыць у целе маім, добрае; бо жаданне ёсць ува мне, але каб зрабіць яго, таго не знаходжу. Бо добрага, чаго хачу, не раблю, а зло, якога не хачу, раблю. Калі ж раблю тое, чаго не хачу, ужо не я раблю гэта, але грэх, што жыве ўва мне» (Рым 7, 18–20).

Подробнее...

Малітва — гэта мальба, найчасцей — просьба. Сама сутнасць просьбы, якая адрознівае яе ад загаду, — гэта тое, што яе можна выслухаць, а можна і не выслухаць. Калі Той, Хто ведае ўсё, чуе просьбы даволі неразумных стварэнняў, Ён, вядома, можа іх і не выканаць. Нязменны «поспех» малітвы не быў бы сведчаннем на карысць хрысціянства. Гэта было б хутчэй чараўніцтва, магія. 

Подробнее...

Парады, як верніку навучыцца бескарысліваму праслаўленню Бога, з’явіліся з досведу малітвы ў супольнасці «Mother of God» («Маці Божая»), якая нарадзілася ў прадмесці Вашынгтона.

Подробнее...

Не толькі тады Ён вучыць нас маліцца, калі пераказвае сваім вучням тэкст малітвы Ойча наш... Паспрабуйма паназіраць, як і калі Ён сам моліцца.

Подробнее...

Паводле святога Яна Марыя Віянэя, які ўмеў маліцца заўсёды і ўсюды і менавіта ў малітве чэрпаў сілы для ахвярнага служэння Богу і людзям.

Подробнее...

Здавён вядома, што каб найлепш пачуць Бога, трэба трапіць у пустэльню. Каб там былі толькі Бог і чалавек. Менавіта таму многія з тых, што прагнулі жыць у цеснай повязі з Богам, шукалі адзіноты й цішыні, менавіта таму многія з іх мянялі ўвесь уклад свайго жыцця і перасяляліся хто — у пустэльню, хто — у пячору, хто — на самотны бераг мора, а хтосьці — у непралазны лес. А што рабіць тым, на чыю цішыню так моцна замахнуліся шум і гвалт сучаснага горада? Знакаміты пустэльнік і вялікі чалавекалюбец, які патра­піў жыць Евангеллем штохвіліны, наш сучаснік Карла Карэтта, сцвярджае, што «пустэльню можна знайсці сабе паўсюль». І дадае, што пустэльня не азначае адсутнасці лю­дзей, яна найперш азначае прысутнасць Бога...

Подробнее...

Біблія лечыць

Паводле доктара Дона Гольберта, аўтара серыі кніг «Біблія лечыць» (ЗША).

Подробнее...

За тых, што жылі даўно і нядаўна... 

Подробнее...
© 2019 - Рэдакцыя часопіса «Ave Maria» Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Рыма-каталіцкага Касцёла