Новыя выданні

Артыкулы з цэтлікам ‘Вера на штодзень’

«Вінаграднік» — так называюцца гэтыя малітоўныя сустрэчы ў аршанскай парафіі святога Юзафа. У іх удзельнічаюць вернікі не толькі з Оршы, але і з Віцебска, Полацка, Наваполацка, з Жодзіна, Мінска, Крупак... Ім усім тут не цесна. Як тлумачыць ініцыятар і арганізатар гэтых сустрэчаў айцец марыянін Аляксандр Жарнасек, на тое ён і вінаграднік, каб у ім было месца для ўсіх. Для тых, хто садзіць вінаград, палівае яго, даглядае, абразае.

Подробнее...

«Добры дзень, паважаная рэдакцыя часопіса «Ave Maria». Вельмі ўдзячная вам за вашу працу і цудоўнае выданне, на старонках якога я заўсёды знаходжу шмат матэрыялаў для духоўных разважанняў. Кожны раз з вялікаю цікавасцю чакаю выхаду новага нумара часопіса і некаторыя артыкулы перачытваю па некалькі разоў. Мяне завуць Вольга. Можа быць, мой жыццёвы шлях дапаможа людзям, якія шукаюць Бога, хутчэй стаць на шлях навяртання».

Подробнее...

Што гэта значыць — несці крыж у сэрцы? Змешчаны на покуце ў хаце — зразумела. Устаноўлены пры дарозе, на скрыжаванні, пры касцёле альбо капліцы, на могілках — таксама зразумела. Крыжык на шыі — таксама. Якія ж бы мы былі хрысціяне, калі б у нас не было ўсяго гэтага? Ды толькі калі б не было яго ў нашых сэрцах, Хрыстовага крыжа, чаго вартая была б тады ўся наша вера?

Подробнее...

Вось ужо чатыры гады я працую каталіцкім святаром на Беларусі. Па праўдзе кажучы, сам вучуся веры ў людзей, якія ніколі не мелі тэалагічнай адукацыі, але вельмі моцна адчуваюць прысутнасць Бога ў сваім жыцці. Сёння і хачу расказаць пра такіх людзей, а менавіта пра сям’ю Марыны і Рамана. Не так даўно гэтыя людзі перажылі вялікую трагедыю — смерць свайго дзіцяці. Вось тады Пан Бог і стаў для іх адзіным лекарам, які пастаянна дзейнічае ў іх сэрцах, а праз іх і ў жыцці многіх блізкіх ім людзей...

Подробнее...

Мы шмат гаворым пра тое, як мы працуем. Нас турбуе, ці сумленна мы выконваем даручанае, ці паспяваем зрабіць усё ў належны тэрмін. Нас хвалююць адносіны з калегамі на працы, з кіраўніцтвам. Мы перажываем за якасць таго, што робім. Словам, праца, праца, праца… А як мы адпачываем? Бо, насамрэч, тое, як мы працуем, як жывём, наўпрост залежыць ад таго, як мы адпачываем.

Подробнее...

Дваццаць чацвёртая звычайная нядзеля, год С. 

Губляцца — гэта страшна. Блукаць — гэта цяжка. Ніхто не любіць тужыць, ад’язджаючы некуды далёка і пакідаючы тых, каго любіць. Але калі не пакідаеш блізкіх — не адчуеш слодыч тугі па іх і радасць вяртання. Разам з дамініканінам айцом Тамашам Мікам ОР паразважаем аб тым, чаму бывае добра губляцца час ад часу і калі туга можа прынесці радасць.

Подробнее...

Ксёндз Уладзімір Русак распавядае: «Памятаю, як аднойчы мяне, яшчэ зусім маладога святара, кс. кардынал запрасіў да сябе і падзяліўся: "Мне патрэбны выкладчык гамілетыкі ў семінарыю". Па тым, як часта ў размовах ён звяртаўся да тэмы семінарыі, было бачна, што клопат пра новыя пакліканні быў адным з галоўных пытанняў яго служэння Касцёлу на Беларусі».

Подробнее...

«Напрыканцы ліпеня мне пашчасціла пабываць на рэкалекцыях руху факаляраў, якія праходзілі ў Доме Святой Тройцы ў Баранавічах. На сустрэчу прыехалі каля 70 чалавек з розных куткоў Беларусі і Польшчы. Мяне і яшчэ некалькіх жанчын з Пастаўскага раёна запрасіў ксёндз Чэслаў Куцмеж з Варапаева, які займаецца рухам факаляраў на Беларусі.»

Подробнее...

Калі глядзіш у вялікія, як спелыя вішні, вочы пані Марыі, думаеш, колькі душы і сардэчнага цяпла ўкладаюць жанчыны ў сваё служэнне! Марыя Іосіфаўна Трапашка большую частку жыцця пражыла ў Вішнеўскім раёне. Яна выкладала беларускую мову, музыку і спевы ў Валожыне. У яе ёсць унукі і праўнукі. Вось што яна расказала.

Подробнее...

Дарога, якая вядзе да святыні, павінна быць у кожнай мясцовас-ці. І дзякуй Богу, што ў нашым родным Лагойску гэта дарога ёсць. Яна вядзе да касцёла св. Казіміра, які мае багатую гісторыю, што бярэ пачатак з 1604 года. На вялікі жаль, у час ваяўнічага атэізму касцёл быў знесены. І толькі ў канцы 80-х гг. вернікі адваявалі месца для ўзвядзення новай святыні, будаўніцтва якой узначаліў пробашч кс. Рышард Пежхала. У 1999 г. касцёл быў кансэкраваны святой памяці кардыналам Казімірам Свёнткам.

Подробнее...
© 2017 - Рэдакцыя часопіса «Ave Maria» Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Рыма-каталіцкага Касцёла