Новыя выданні

Артыкулы з цэтлікам ‘Жыццё пасля смерці’

Мне не раз даводзілася чуць пра тое, што на твары нябожчыка з’яўлялася ўсмешка пасля таго, як святар альбо вернікі маліліся каля яго труны.

Подробнее...

Душы, якія церпяць ачышчэнне, у вялікіх пакутах чакаюць нашай дапамогі. Пан Бог як любячы Айцец заахвочвае нас быць міласэрнымі да тых братоў і сясцёр, якія самі не могуць вызваліцца ад цярпенняў.

Подробнее...

Урачыстасць Усіх Святых і ўспамін усіх памерлых вернікаў з’яўляюцца незвычайнымі днямі ў Літургічным годзе Каталіцкага Касцёла лацінскага абраду. Гэта дні своеасаблівай цэласнасці ў таямніцы збаўлення.

Подробнее...

Гэтая легенда пра пабожнага Якуба, які быў здзіўлены пытаннем на Божым судзе, заўсёды актуальная для нас, хрысціянаў. Паміраючы, гэты чалавек не баяўся спаткацца з Богам. Быў пабожны, часта хадзіў на святыя Імшы, нават у буднія дні. Не быў залежны ад алкаголю і тытуню. Дапамагаў касцёлу матэрыяльнай ахвярай, у канцы жыцця належаў да кола «Жывога Ружанца», насіў цудоўны медалік, а перад фігурай Маці Божай рабіў знак крыжа. Не саромеўся сваёй веры, не краў, не сведчыў фальшыва, не грашыў чужалоствам. Ён меў павагу ў людзей, быў каханы і шанаваны. Пералік цнотаў і заслугаў Якубавых быў дастаткова доўгім і даваў упэўненасць у тым, што Бог будзе ім задаволены. «Калі ж Пан запытаецца пра нешта, — думаў Якуб, — я буду выглядаць у добрым святле». Напэўна, ён не з’яўляецца святым, але стараўся жыць паводле Божых прыказанняў. Чытаў рэлігіўныя кнігі, маліўся  шмат навэннаў, адна з якіх была нават «вялікай».

Подробнее...

Паведамленні Анны пра сустрэчы з душамі памерлых былі запісаныя і выдадзеныя ў кнігах «Дазвольце любові агарнуць вас», «Божае выхаванне», у публікацыі «Сведчанне Божай міласэрнасці». 

У гэтай публікацыі змешчана адно са сведчанняў, якое запісала Анна пасля сустрэчы з душою памерлай сваячкі.

Подробнее...

Праўда пра чысцец — гэта заклік да вялікай адказнасці за свае ўчынкі, за тое, як мы ў нашым штодзённым жыцці выконвалі запаведзь любові Бога праз любоў да бліжняга.

Подробнее...

На працягу ўсяго месяца Касцёл нагадвае нам, што мы не самотныя, мы накіроўваемся да Неба, у Дом, дзе Езус падрыхтаваў месца для нас. У нас ёсць цэлы шэраг святых, якія заступаюцца за нас, каб мы ў жыцці выбіралі Бога і Яго дабро. Яны ўжо ведаюць, што гэта варта. А нашага адказу чакаюць натоўпы нашых памерлых: больш, чым нашых слёз, яны патрабуюць нашай малітвы. За сябе яны ўжо не могуць маліцца, толькі мы можам прасіць Бога аб міласэрнасці да іх. Яны хадайнічаюць за нас, а мы — за іх, такая ўзаемная малітва. Яны просяць нас маліцца за іх, бо самі сабе ўжо не могуць дапамагчы.

Подробнее...

«Уваскрашэнне памерлых» — гэта таксама дар Божы, якім стануць новая зямля і новае неба (гл. 2 П 3, 13), «каб аднавіць усё ў Хрысце: тое, што на нябёсах і на зямлі» (Эф 1, 10). Гэта таямніца, якая для збаўленых стане вялікаю нечаканасцю, вечным цудоўным здзіўленнем, якім адорыць нас Бог — Любоў.

Подробнее...

Верыць ва ўваскрасенне Езуса Хрыста для хрысціянаў азначае ўпэўненасць ў праўдзівасці словаў, якія здаюцца толькі прыгожаю мараю: «Любоў моцная, як смерць» (Пп 8, 6). У Старым Запавеце гэтае выказванне даецца ў кантэксце праслаўлення ўлады Эраса1. Аднак гэта ні ў якім разе не азначае, што мы можам проста адсунуць яго ў бок як перабольшванне, уласцівае гімнам. У бязмежнасці прэтэнзій Эраса, у гэтых ягоных, як здаецца, перабольшваннях і празмернасцях, на самай справе, знаходзіць увасабленне асноўная — так, менавіта асноўная — праблема чалавечага існавання, бо тут становіцца бачнаю сутнасць і ўнутраная парадаксальнасць любові: любоў патрабуе бясконцасці, непарушнасці; яна — нібы нейкі заклік, скіраваны да бясконцасці.

Подробнее...
© 2018 - Рэдакцыя часопіса «Ave Maria» Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Рыма-каталіцкага Касцёла