Новыя выданні

Артыкулы з цэтлікам ‘Моладзевы квартал’

Парады а. Ксавэрыя Кнотца

Што цікавага і новага пра секс можа сказаць святар? Такое пытанне задавала сабе я, калі год таму трымала ў руках кнігу а. Ксавэрыя Кнотца «Секс, якога вы не ведаеце. Для сужэнскіх параў, якія любяць Бога». Падчас сімпозіума, які праходзіў у Мінску летам гэтага года, а. Ксавэры патлумачыў, што цікавіцца гэтай тэмай таму, што сёння шмат гавораць пра секс, але, на жаль, рэдка робяць гэта па-хрысціянску.

Подробнее...

Ці задумваліся вы над тым, калі людзі пачалі хадзіць у пілігрымкі? З самага пачатку гісторыі хрысціянства сталі ўшаноўвацца святыя мясціны, звязаныя з евангельскімі падзеямі. Дакладна вядома, што ў Х стагоддзі пілігрымаванні ўжо былі вельмі распаўсюджанымі. Найперш, канешне ж, у Ерузалем, на Святую Зямлю, у Рым і ў горад святога Якуба — Сант’яга дэ Кампастэла.

Подробнее...

Тыя, хто ўжо прымаў удзел у Сусветных днях моладзі ў Сіднэі і Кёльне, і яшчэ раней, згодзяцца са мною — гэта непаўторны досвед і магчымасць маліцца разам, пазнаваць культуру і светапогляд іншых народаў, у адным месцы і ў адзін час зазірнуць за душэўную заслону людзей з розных кантынентаў. Гэта дае моцнае адчуванне еднасці розных людзей у адной веры, адной надзеі на збаўленне і аднаўленне нашага жыцця і адной любові да Хрыста, а таксама ўмацоўвае жаданне сведчыць пра гэтую любоў.

Подробнее...

Невялікі ўтульны горад Смаргонь, які знаходзіцца на мяжы Гродзенскай і Мінскай абласцей, доказна аспрэчвае статыстыку пра тое, што ў Беларусі жыве 80 працэнтаў праваслаўных і крыху больш за 15 працэнтаў католікаў. У гэтым горадзе, дзе насельніцтва складае 37 тысяч чалавек, афіцыйна прызнана, што палова з іх — католікі. У нядзелю амаль цэлы дзень касцёл знаходзіцца ў цэнтры людскога руху.

Подробнее...

Апошні «Вінаграднік» — так называюцца духоўныя сустрэчы ў аршанскай парафіі святога Юзафа — быў прысвечаны тэме хрысціянскага сведчання. Як было напісана ў запрашэнні: «Многія вернікі баяцца сведчыць, распавядаць пра тое, што Бог робіць у іх жыцці. Хтосьці саромеецца, не хоча выдзяляцца сярод іншых. Хтосьці проста не ўпэўнены ў самім сабе.

Подробнее...

13 красавіка — своеасаблівы дзень, успамін пра які заўсёды адгукаецца трапяткім хваляваннем у маім сэрцы. Гэта — дзень пералому, аднаўлення, руйнавання старога жыцця і майго нараджэння для жыцця новага, дзень «паўстання з граху няволі». Гэта дзень майго навяртання.

Подробнее...

ХХІ стагоддзе задае шалёныя тэмпы жыцця. Прачынаючыся зранку, чалавек уступае ў нястрымную штодзённую гонку, якая спыняецца толькі тады, калі прыходзіць сон. Усё часцей мне сустракаюцца людзі, якія скардзяцца на тое, што ў іх не хапае часу: на малітву, на родных, на адпачынак, на нядзельную Імшу. Сапраўды, сёння час для многіх стаў недасягальным каштоўным скарбам. Але цікава, што нават пры такім раскладзе ў некаторых атрымліваецца яго марнаваць.

Подробнее...

Гэтым летам Беларусь сустракае маю любую Тэрэзку! Калі я даведалася аб гэтым — плакала ад шчасця…

Памятаю, як чатыры гады таму пазнаёмілася з ёю, набыўшы ў Наваградку «Дзеі душы». Пачатак кнігі быў такі: «Я адчуваю, што мая душа заўсёды шукала праўды». Мая душа — таксама… Потым я прачытала, што святая Тэрэза вельмі любіла чытаць «Следам за Хрыстом» Тамаша Кэмпійскага і, калі засынала, пакідала гэтую кнігу побач. Я таксама так раблю і захапляюся гэтай кнігай, таму адразу ўмілавала сваю духоўную сястрычку, адчула блізкасць нашых душаў…Сваімі словамі я папрасіла святую быць маёй сяброўкай і сястрычкай, дапамагчы мне палюбіць Бога і Маці Марыю, і асабліва я захацела, як і яна, штодзённа маліцца за святароў і ўшаноўваць Дзіцятка Езуса.

Подробнее...

Сённяшні госць нашага «квартала» — школьнік, навучэнец выпускнога класа віцебскай гімназіі №7 Яўген Кузьміч. З’яўляючыся актыўным парафіянінам парафіі Езуса Міласэрнага, ён, як і многія яго равеснікі, не застаецца ўбаку ад мерапрыемстваў і акцый, звязаных як з жыццём касцёла наогул, так і  з аб’яўленым Годам веры. Пра карані веры, пра тое, як адчувае сябе малады католік на парозе самастойнага жыцця — наша размова.

Подробнее...

Дзеля чаго мы нешта робім? Вядома, ёсць такія рэчы, якія мы робім, таму што... Вось менавіта так, не шукаючы прычыны? Таму што так навучыліся, таму што так заўжды рабілі, таму што ўсе так робяць і г.д. І простае, здавалася б, пытанне «Дзеля чаго?» выклікае тады, як мінімум, здзіўленне. Гэта добра і правільна — рабіць пэўныя рэчы, не задумваючыся: мы створаныя так, што дыхаем, не задумваючыся, нашыя сэрцы б’юцца, не абцяжарваючы нас неабходнасцю кантраляваць уласны пульс.

Подробнее...
© 2017 - Рэдакцыя часопіса «Ave Maria» Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Рыма-каталіцкага Касцёла