№ 10 (235) 2014

Да 100-годзя кардынала Казіміра Свёнтка
Ecce homo

«Шукайце таго, што ў вышынях!»

Яго жывы голас...

З жыцця Касцёла
Уражанне на ўсё жыццё

Падзея
Ганна Шаўчэнка
Асяродак любові, малітвы і працы

З жыцця Касцёла
Айцец Юрый Кулай OCD
Мядзельская Кальварыя

Святар адказвае на пытанне
Ксёндз Андрэй Рылка
«Молімся да Беззаганнай Панны Марыі
як Пасрэдніцы ўсіх ласкаў»


Школа малітвы
Айцец Юрый Кулай OCD
Малітва Касцёла

Вера на штодзень
Ірына Жарнасек
Пакуль мы яшчэ ў дарозе...

Кс. Уладзімір Русак
Як хутка пасля нараджэння трэба хрысціць дзіця?

Нам пішуць
Лілія Кучынская
Дзякуй за добрае і чулае сэрца

Інтэрв’ю
Праз далучэнне да вечнага

Сведчанне
Тэрэза
Цуд аздараўлення

Нам пішуць
Дзякуем Пану Богу

Алена Збірэнка
Вярнуць храму яго каштоўнасці

Нам пішуць
Часлава Тамашэўская
Віншуем!

З жыцця парафіі
Галіна Калевіч
Урок міру, або Як не змарнаваць талент веры                                                                                                                                                                                                                                          

                                                                                                                                                                                                              

 

02.11.2014 | № 10 (235) 2014
Нядзеля 31 жніўня. Парафія святога Антонія Падуанскага ў Мар’інай Горцы. Радуе вока вялікая колькасць дзяцей і моладзі, якія і з бацькамі, і самастойна прыйшлі ў касцёл, каб памаліцца аб Божым благаслаўленні на новы навучальны год. Напэўна, міласэрны Бог шчодра ўсіх благаславіў, даўшы слушныя наказы праз ксяндза Генрыха Кучынскага развіваць свае таленты, а не закопваць іх. Святар адзначыў, што самы галоўны талент, які толькі можа мець чалавек, гэта — талент веры. Без гэтага таленту жыццё можна лёгка змарнаваць і нават загубіць. А як прыклад таго, што чалавек можа захаваць талент веры, нягледзячы на неверагодныя цяжкасці, кс. Генрых прадставіў парафіянам ветэрана Вялікай Айчыннай вайны Ватана Іванавіча Лабковіча. Ён жыве ў вёсцы Вынішчы Слуцкага раёна і мае ўжо 89 гадоў, але з радасцю адгукнуўся на запрашэнне святара і прыехаў разам з дачкою Зінаідаю, каб падзяліцца сведчаннем веры.
02.11.2014 | № 10 (235) 2014
Дарагая рэдакцыя! Вялікі дзякуй вам за друкаванне цікавых артыкулаў на старонках часопіса «Ave Maria». Я таксама хачу распавесці вам пра майго настаўніка і духоўнага брата — айца Вітальда Жыльветру, якога я заўсёды згадваю з удзячнасцю. Шлях да святарства ў яго быў нялёгкі, але ён цалкам даверыўся Маці Божай. У 1980 годзе Вітальд Жыльветра тайна быў прыняты ў ордэн капуцынаў. Скончыў у Рызе духоўную семінарыю і стаў святаром. У 90-я гады айца Вітальда накіравалі на пастырскую працу ў Слонім, дзе ён распачаў сваё ахвярнае святарскае служэнне. Ён адразу ж узяўся за рэлігійнае навучанне вернікаў, імкнуўся згуртаваць іх, калі бачыў, што гараджане часам пагарджаюць вяскоўцамі. У тыя гады было шмат бедных людзей, і наш ойчанька дапамагаў ім, чым мог. Дванаццаць хлопчыкаў амаль штодзённа прыслугоўвалі яму на святой Імшы, многія з іх пасля абралі святарскі шлях і таксама пайшлі служыць Богу і людзям.

Мы вельмі радыя
бачыць вас на сайце
часопіса «Ave Maria».
Гэта плён працы
неабыякавых людзей,
якія з радасцю ствараюць
гэты часопіс для вас.

Падпіска
Ахвяраванні

Сайт часопіса „Ave Maria“ Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Рыма-каталіцкага Касцёла ў Беларусі

Часопіс існуе дзякуючы вашым ахвяраванням. Сёння мы просім вашай дапамогі — нават невялікая сума падтрымае нас.

Падрабязней