Любоў, якая дае

Трэцяя Велікодная нядзеля, год C (10.04.2016)

Пасля гэтага Езус зноў з’явіўся вучням сваім каля Тыберыядскага мора. А з’явіўся так. Былі разам Сымон Пётр, Тамаш, званы Блізня, Натанаэль з Каны Галілейскай, сыны Зэбэдэя і двое іншых з вучняў Ягоных. Сымон Пётр сказаў ім: «Іду лавіць рыбу». Яны адказалі яму: «І мы пойдзем з табою». Пайшлі і селі ў човен, але ў тую ноч нічога не злавілі.

Калі ўжо развіднела, Езус стаяў на беразе. Але вучні не ведалі, што гэта быў Езус. Сказаў ім Езус: «Дзеці, ці маеце што з’есці?» Яны адказалі Яму: «Не». А Ён сказаў ім: «Закіньце сетку з правага боку чоўна, і знойдзеце». Яны закінулі і не маглі ўжо выцягнуць яе з-за мноства рыбы. Тады вучань, якога любіў Езус, сказаў Пятру: «Гэта Пан!» Калі Сымон Пётр пачуў, што гэта Пан, падперазаўся вопраткай, бо быў голы, і кінуўся ў мора. А іншыя вучні прыплылі на чоўне, бо недалёка былі ад берага, локцяў каля двухсот, цягнучы сетку з рыбай.

Калі ж выйшлі на бераг, убачылі распаленае вогнішча, а на ім пакладзеную рыбу і хлеб. І сказаў ім Езус: «Прынясіце рыбы, што цяпер налавілі». Пайшоў Сымон Пётр і выцягнуў на бераг сетку, поўную вялікіх рыб, якіх было сто пяцьдзясят тры. І хоць іх было столькі, сетка не парвалася. Сказаў ім Езус: «Хадзіце ж, снедайце». Ніхто з вучняў не адважыўся спытацца ў Яго: «Хто Ты?», бо ведалі, што гэта Пан.

Езус падышоў, узяў хлеб і падаў ім, і таксама рыбу. Гэта ўжо трэці раз з’явіўся Езус вучням пасля свайго ўваскрасення.

Калі ж яны паснедалі, Езус сказаў Сымону Пятру: «Сымоне, сын Яна, ці любіш ты Мяне больш, чым яны?» Той адказаў Яму: «Так, Пане, Ты ведаеш, што я люблю Цябе». Езус кажа яму: «Пасі ягнят Маіх». Зноў сказаў яму другі раз: «Сымоне, сын Яна, ці любіш ты Мяне?» Ён адказаў: «Так, Пане, Ты ведаеш, што я люблю Цябе?» Езус сказаў яму: «Пасі авечак Маіх». І сказаў яму трэці раз: «Сымоне, сын Яна, ці любіш ты Мяне?» Пётр засмуціўся, што трэці раз спытаўся ў яго: «Ці любіш ты Мяне?», і сказаў: «Пане, Ты ўсё ведаеш, Ты ведаеш, што я люблю Цябе». Езус сказаў яму: «Пасі авечак Маіх. Сапраўды, сапраўды кажу табе: калі ты быў маладзейшы, то падпяразваўся сам і хадзіў, куды хацеў. Калі ж састарэеш, то выцягнеш рукі свае і іншы падпяража цябе і павядзе, куды не хочаш». А гаварыў так, каб зазначыць, якой смерцю той уславіць Бога. І пасля гэтых слоў сказаў яму: «Ідзі за Мной».

(Ян 21, 1–19)

Любоў, якая дае

У тую ноч Пётр і яго таварышы нічога не злавілі… Гэтак жа, як і мы, яны перажывалі цяжкасці, паразы, жыццёвыя перыпетыі. Аднак жа яны давяралі Езусу і закінулі сеткі з правага боку чоўна. Улоў пераўзышоў іх самыя смелыя чаканні. Пан у адно імгненне перамяніў усё.

Гэтая гісторыя напоўненая сімваламі. Евангеліст арыгінальна спалучае цудоўны ўлоў з велікодным пасілкам. Гэтыя два такія важныя здарэнні, што адбываюцца на самым пачатку паклікання Пятра, надаюць сэнс яго пасланніцтву. У сваім змаганні ён не адзін. Разам з ім, у самым сэрцы яго слабасцяў, ёсць Хрыстус.

Магчыма, яшчэ важнейшым за цудоўны ўлоў з’яўляецца тое, што адбываецца праз хвіліну. «Споведзь» першага Папы Рымскага, дыялог, які вядзе з ім Езус на беразе возера. Тры разы Ён задае пытанне пра любоў. У мове Бібліі лічба «тры» сімвалічная; тры разы Пётр выракаецца Езуса, тры разы ён кажа: «Пане, Ты ведаеш, што я люблю Цябе». Перафразуючы, можна дадаць да гэтага адказу такія словы: «Ты ведаеш маё сэрца, і хоць у ім шмат страху, я давяраюся Табе». Гэта адзін з найпрыгажэйшых урыўкаў у Евангеллі.

Гэтая сцэна паказвае, што крыніцаю нашага паклікання з’яўляецца любоў Езуса. Гэта Ён першы выказаў сваю любоў да нас падчас Апошняй вячэры, а пасля пацвердзіў яе, памёршы на крыжы. І ў адносінах да Пятра, і ў адносінах да кожнага з нас заўжды актуальныя Яго словы: «Я папрасіў за цябе, каб не знікла твая вера. І ты, калі вернешся, умацуй братоў сваіх» (Лк 22, 32).

Хуан Уартэ Асакар OP
Па матэрыялах часопіса «W drodze»

Мы вельмі радыя
бачыць вас на сайце
часопіса «Ave Maria».
Гэта плён працы
неабыякавых людзей,
якія з радасцю ствараюць
гэты часопіс для вас.

Падпіска
Ахвяраванні

Сайт часопіса „Ave Maria“ Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Рыма-каталіцкага Касцёла ў Беларусі

Часопіс існуе дзякуючы вашым ахвяраванням. Сёння мы просім вашай дапамогі — нават невялікая сума падтрымае нас.

Падрабязней