Пятая Велікодная нядзеля, Год В (29.04.2018)

Калі ж ён прыйшоў у Ерузалем, спрабаваў далучыцца да вучняў, але ўсе баяліся яго і не верылі, што ён вучань. Тады Барнаба ўзяў яго і прывёў да Апосталаў і расказаў ім, як у дарозе ён убачыў Пана, і што Пан сказаў яму, і як у Дамаску адважна прапаведаваў у імя Езуса. Як разам з імі ён выходзіў і ўваходзіў у Ерузалем, і адважна прапаведаваў у імя Пана. Таксама размаўляў і спрачаўся з эліністамі, якія хацелі забіць яго. Даведаўшыся пра гэта, браты адвялі яго ў Цэзарэю і паслалі ў Тарс.

А Касцёл па ўсёй Юдэі, Галілеі і Самарыі меў спакой, развіваўся і жыў у боязі перад Панам, і напаўняўся суцяшэннем Духа Святога.

(Дз 9, 26–31)

Я — сапраўдная вінаградная лаза, а Айцец Мой — вінаградар. Кожную галінку ўва Мне, якая не прыносіць плоду, Ён адразае, і кожную, якая дае плод, Ён ачышчае, каб давала яшчэ больш пладоў. Вы ўжо чыстыя дзякуючы слову, якое Я сказаў вам. Заставайцеся ўва Мне, а Я ў вас. Як галінка не можа прынесці плоду сама з сябе, калі не застанецца ў вінаграднай лазе, так і вы, калі не будзеце ўва Мне. Я — вінаградная лаза, вы — галіны. Хто застаецца ўва Мне, а Я ў ім, той прыносіць багаты плён, бо без Мяне нічога не можаце зрабіць. Хто не застаецца ўва Мне, будзе выкінуты вон, як галіна, і засохне. Іх збіраюць і кідаюць у агонь, і яны згараюць. Калі будзеце ўва Мне і словы Мае ў вас будуць, прасіце, чаго захочаце, і станецца вам. Гэтым будзе ўслаўлены Айцец Мой, калі вы прынясеце багаты плён і станеце Маімі вучнямі. 

(Ян 15, 1–8)

Плённасць

Не дзіва, што першыя хрысціяне пабойваліся Паўла: яны добра памяталі, што менавіта ён, Саўл, асуджаў на смерць іх братоў і сясцёр. Яны жадалі ўпэўніцца, што гэта не падступны падман і Павел сапраўды прыйшоў у імя Езуса. Бо кожны, хто застаецца часткаю вінаграднай лазы, прыносіць багаты плён і яднаецца з іншымі галінамі. Задача Апосталаў заключалася не ў тым, каб дасягнуць еднасці з Паўлам, а каб упэўніцца, што гэтая еднасць ужо ёсць.

Павел палымяна абвяшчаў Хрыста, і гэта прыносіла плён навяртанняў. Гэта быў адзіны доказ, патрэбны Касцёлу, каб прызнаць, што Павел шчыра вызнае хрысціянскую веру. Сведчанне ўласным жыццём — адзіны аргумент, які мог пераканаць іншых.

Давайце зірнем з гэтай кропкі гледжання на ўласнае жыццё. Што б сказалі пра яго Апосталы? Па якіх пладах відаць, што мы хрысціяне? Ці захоўваем мы Божыя запаведзі, ці трываем у любові Хрыста? Ці просім і ці атрымліваем? Ці маем поўню радасці ў Хрысце? Ці маем адвагу прамаўляць у Хрыстовае імя, гэтым ставячы ўласнае жыццё ў небяспеку, як Павел?

Дапаможам жа іншым пазнаваць у нас вучняў Хрыста. 


Айцец Марэк Расплахоўскі OP
Паводле матэрыялаў інтэрнэт-партала W drodze

Глядзіце яшчэ разважанні на Пятую Велікодную нядзелю, Год В:

айцец Крыштаф Коц’ян ОР «Парваная струна»
айцец Міхал Ермашкевіч OP «Я жыццё сваё аддаю за авечак»

Мы вельмі радыя
бачыць вас на сайце
часопіса «Ave Maria».
Гэта плён працы
неабыякавых людзей,
якія з радасцю ствараюць
гэты часопіс для вас.

Падпіска
Ахвяраванні

Сайт часопіса „Ave Maria“ Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі Рыма-каталіцкага Касцёла ў Беларусі

Часопіс існуе дзякуючы вашым ахвяраванням. Сёння мы просім вашай дапамогі — нават невялікая сума падтрымае нас.

Падрабязней